İnternet üzerinde pornografik içerin sunan sitelerin giriş ekranlarında bulunan yasal uyarı ekranlarının yanı sıra, çocuk gelişimini negatif yönde etkileyebilecek şiddet, küfürlü dil ve bunun gibi içeriğe sahip sitelerin de içeriğini sınıflandırması anlamına gelen uygulama fikrine internet dünyasının ilk tepkisi tahmin edileceği gibi pek sıcak olmadı.
“İçeriği sınıflandıracak yetkili mecra kim olacak, hangi internet sitelerinin sınıflandırılması gerekecek, çocuklara kötü örnek oluşturabilecek davranışlar ve dil ile oluşturmayacak dil ve davranışların arasındaki çizgi nedir” gibi sorulara verilecek cevabın ne kadar iyi olursa olsun yetersiz kalacağını düşünen internet dünyası, fikrin ölü doğduğu konusunda hemfikirler.
Çalışmaların ifade özgürlüğünün sınırlandırılması anlamına gelmediğini savunan Andy Burnham’ın internetteki içeriğin denetimi ile ilgili ortaya attığı tek fikir içeriğin sınıflandırılmasıyla ilgili değil. Burnham, ayrıca ISP’lerin (Internet Service Provider / İnternet Servis Sağlayıcısı) çocuklarla dost internet paketleri satmalarının şart koşulabileceğini belirtiyor. Buna göre bir internet bağlantı paketi almak isteyen ebeveyn, yalnızca çocuklarla dost internet sitelerine erişim sağlayan internet paketleri satın alabilmeli.
İnternet’i yaratan insanların, internetin ilk döneminde “Hükümetlerin erişemeyeceği bir alana sahip olmak” gayelerinin olduğunu hatırlatan Burnham, bunun değişeceğini ifade ediyor ancak, içeriği her saniye değişen ve gelişen bir okyanusun bir balık ağıyla nasıl süzüleceği merak konusu.
