Son Atatürkçü diyen de oldu, Dr. Jekyll diyen de

BEKİR COŞKUN (Hürriyet)

GÜLE GÜLE CUMHURBAŞKANIM...
Bu yazı yazıldığı sırada Cumhurbaşkanımız Sezer’in görevi teslim edip Çankaya’dan ayrılmasına artık saatler vardı.
Son eşyasını toplamış, boşalttığı çekmecesini çekip son kez bakmıştır.
Eminim, telleri tamir edilmiş şemsiyesine, mutfak kapısının arkasında asılı fileye kavuştuğu için sevinçlidir bile.
Ama bir yandan da kendisine huzurlu bir gidiş hakkı vermeyen bu topluma kırgın...
Endişeli...
Tedirgin...
*
Ne yapacaksınız...
Arkasında yolsuzluk dosyaları onu kovalamadıysa...
Ne gelirken, ne giderken, sorgulanmaktan korunmak için bir “zırha” gereksinim duymadıysa...
Aslında rejimi yıkmak istemediğini anlatmak zorunda kalmadıysa...
Onu ikinci cumhuriyetçiler sevmediyse...
Tarikatlar, mollalar ona kızdılarsa...
Ve yobaz gidişini bayram sayıyorsa...
O benim Cumhurbaşkanımdır...

Yılmaz ÖZDİL (Hürriyet)
ARKASINDA ORDUSU PARTİSİ OLMAYAN İLK VE TEK
... Ne onu oraya getiren “or” rütbesi vardı omuzlarında, ne de saldırıya uğradığı zaman ortalığı ayağa kaldıracak, savunacak partisi.
Bana sorarsanız, bi araba laf yazılıyor ama, Ahmet Necdet Sezer’in en önemli özelliği buydu...
Cumhuriyet tarihinde, arkasında ordusu veya partisi olmayan ilk ve tek cumhurbaşkanı.

EVREN’İ YARGILAMAYA HALA TIRSIYORLAR
O nedenle, kurucu Mustafa Kemal’den sonra, en zor görevi kim yaptı derseniz... O yaptı.
*
Mümkün müydü Evren’e höt zöt yapmak? Hálá yargılamaya tırsıyorlar... Kim getirdi Cevdet Sunay’ı oraya? Meclis mi sanıyorsunuz? Sıkar mıydı, herhangi bir gazete çıksın da, Demirel’e manşetten sinkaf etsin? DYP iktidarı yıkmaz mıydı gök kubbeyi, o gazetenin başına? Özal’a bindirmeye kalkanlar, haşat edilmedi mi? Bakın Gül’e... İki kelime itiraz edeni memleketten kovmuyor mu partisi?
*
Hiçbiri yalnız değildi çünkü... Sezer hariç.
Kolay hedefti.
Tek başına geldi.
Tek başına gidiyor.
Savunmasız görüp kıyasıya çullananlara karşı “neyi korumaya çalıştığını” ise, gazeteler yazmadı, tarih dede yazacak... Eminim.

Oktay EKŞİ (Hürriyet)
SAYGIN ADAMIN SON GÜNÜ
....
Sayın Sezer’in o 7 yılı aşkın görev süresi içinde yeri geldi, kendisini eleştirdik.
Ama yeri geldi, ülkemizde “hukuk devleti” ilkesini yaşama geçirme mücadelesi verdiği için;
Yeri geldi, laik Cumhuriyet’i sözüyle değil özüyle de benimsemiş bir Cumhurbaşkanı olduğu için;
Yeri geldi, birinci gün koyduğu sadelikten zerre kadar sapmadığı için;
Yeri geldi, Cumhurbaşkanı yakını olmanın sağlayabileceği avantajları aile bireyleri başta olmak üzere hiç kimsenin kullanmasına izin vermediği için övdük.
...
Sezer’in 19 Şubat 2001 tarihli Milli Güvenlik Kurulu toplantısında, önündeki Anayasa kitapçığını sert bir şekilde Başbakan Bülent Ecevit’in önüne itmesinden kaynaklanan olayları hepimiz biliyoruz. Bir musibet bin nasihatten iyidir derler. Neyse ki Türkiye o olaydan ders aldı. Kemal Derviş’in reçeteleriyle toparlandı. Son altı yılı da iyi kullandı.

Ahmet Necdet Sezer’in elbet eksikleri de vardı. Örneğin, san’at, kültür etkinliklerine ilgi gösteren, destek veren bir Sezer o sayede Türkiye’ye çok şey kazandırabilirdi. Türkiye’nin dış ilişkilerinde daha aktif bir rol oynasaydı, ihtimal bölgemizde daha itibarlı bir aktör olabilirdik. Yurtiçine çok gezi yapan, halkın nabzını tutan bir Cumhurbaşkanı olsaydı, eminiz bugünkünden çok daha fazla sevilirdi. Ama bunları söylesek de biliyoruz ki Sezer ulusumuzun büyük çoğunluğunun gönlünde yer tutmayı bildi. “Saygıdeğer bir Cumhurbaşkanımız var” dedirtti. Onu saygıyla ve alkışla uğurluyoruz.

Derya Sazak (Milliyet)
SON ATATÜRKÇÜ
....
Sezer’in bir darbesiyle on yıllık düzen yıkıldı.
Cumhurbaşkanı Sezer, AKP döneminde laik cumhuriyeti koruma, İslamcı kadrolaşmayı önleme, Irak işgali sırasında Türkiye’yi Ortadoğu batağına çekmeye dönük ABD yanlısı politikaları frenlemede önemli rol oynadı.
Erdoğan-Gül yönetimine kalsa, 1 Mart 2003’te Türkiye de işgalin tarafı olacaktı. Tezkere reddedilince, Irak serüveninde ABD yalnız kaldı ve Ankara’ya AB yolu açıldı.
AKP’nin 22 Temmuz 2007 seçimlerini kazanmasında, ABD ekonomisini bile zorlayan Irak işgalinin dört yılın sonunda Türkiye’ye etkilerinin -PKK eylemleri ve Kuzey Irak’taki Kürt yönetimi dışında- sınırlı kalması da rol oynamıştır. Ülke kaynaklarının savaş ekonomisine gideceği bir ortamda, enflasyonun düşmesi ve büyüme yaşanmazdı.
Sezer’in 2003’te Türkiye’yi savaşın dışında tutmaya dönük politikasının ekonomiye etkisi, Şubat 2001 krizinin etkilerini unutturmuştur.
AKP ilişkilerinde “hükümeti frenleyen” bir misyona sahip gözükse de Sezer, Çankaya’nın anayasal yetkilerini parlamenter rejimin sınırları içinde tutarak, Özal ve Demirel örneklerindeki gibi “icraat”ta başbakanlarla yarışan bir cumhurbaşkanı profili çizmemiştir. Askeri kışkırtmaktan uzak durmuştur.
“Son Atatürkçü” 10. Cumhurbaşkanı Sezer’i saygıyla anacağız.

Fikret BİLA (Milliyet)
ETTİĞİ YEMİNE SADIK KALDI
10. Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer’i Çankaya’dan uğurluyoruz.
Sezer, Çankaya’da görev yaptığı 7 yıl 3 aylık süre boyunca büyük Atatürk’e yaraşır duruş sergiledi. Bu yönüyle tarihteki yerini alacaktır.
Sezer, sağlam kişiliğe sahip bir devlet adamıydı. Siyasi rüzgârlara göre eğilip bükülmedi. Atatürk’ü ve Anayasa’yı esas alarak çalıştı.
Anayasa’da bulunan, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş felsefesini ve temel nitelikleri özenle korudu. Ettiği yemine sadık kaldı.
Sezer’in Atatürk’ü çok iyi anlamış bir devlet adamı olduğunun kanıtı, “laiklik” ve “ulus” anlayışıydı. Cumhurbaşkanı olarak, çağdaş Türkiye Cumhuriyeti’nin bu iki temel üzerinde yaşam bulduğunun bilincindeydi.
“Laiklik” ilkesinin ve “ulusal birliğin” korunmasında büyük titizlik gösterdi. Bu iki temel ilkenin zedelenmesine, delinmesine izin vermedi. Popülizm uğruna, bu ilkelerin esnetilmesini tartışmaya dahi açmadı. Bu yönde gelen iç ve dış baskılara ödünsüz biçimde karşı durdu...

Tamer Korkmaz (Zaman)
SEZER: BİR ‘PROJE’ İDİ; GELDİ GEÇTİ
....
Sezer bir projeydi. Bir “Gizli İktidar” projesinden söz ediyorum! Sezer’in cumhurbaşkanlığı ile ilgili temel gerçek budur. Anayasa Mahkemesi Başkanı iken demokrat söylevleri ile öne çıkmıştı. Çankaya’daki ilk aylarında büyük ölçüde sempati toplamış; özellikle de memur yasasındaki tavrıyla dikkat çekmişti...

Sezer, AKP iktidarına kadar olan dönemde pek renk vermedi. Ancak daha sonra asıl çizgisini ortaya koydu. İlk iki yılında vekillerin türbanlı eşlerini resepsiyonlarda ağırlayan Sezer AKP’nin hükümet olmasıyla birlikte “kamusal alanı” bütün bir uzayı içine alacak şekilde genişletmeyi başararak toplumu kutuplaştırdı. Ayrımcılığın şahikası haline geliverdi. Milletin değerleriyle barışık olmayan bir portre çizdi. Bu yolda büyük bir özen gösterdi!

“Mr. Hyde” AKP’yi görünce gece yarısı “Dr. Jekyll”a dönüşüvermişti...

Sezer’in sert laiklik mesajları zaman zaman Çankaya’da oturan kişinin aslında “İlhan Selçuk” olduğu yolunda epeyce kuşkulanmamıza sebep oldu: “Dış güçler laik cumhuriyetimizi Ilımlı İslam Cumhuriyeti yapmak istiyor” şeklindeki cümlesinin İlhan Selçuk’un kaleminden çıktığını söylemeye gerek var mı?...