Sözleşmenin; eğitimde, ailede, çalışma yaşamında, siyasette ve ülkelerin yurtdışında temsil edilmesinde kadın erkek eşitliğinin sağlanmasını amaçladığı vurgulanan gerekçede, “Bu nedenle söz konusu eşitlik sağlanıncaya kadar, kadınlara fırsat eşitliği sağlanması ve pozitif ayrımcılık denilen özel önlemlerin uygulanması benimsenmiştir” denildi.
Gerekçede, 1995 yılında gerçekleştirilen 4. Dünya Kadın Konferansı sonunda 186 ülke tarafından kabul edilen Eylem Planı ve Pekin Deklarasyonu ile Avrupa Konseyi Kadın-Erkek Eşitlik Komisyonu kararlarının, söz konusu özel önlemlerin kadın-erkek eşitliği sağlanıncaya kadar sürdürülmesini öngördüğü vurgulanan gerekçede, şöyle denildi:
“Öngörülen özel önlemler arasında en çok benimsenen önlemlerden biri çalışma yaşamında ve siyasette kota uygulaması, diğeri de yasama organında kadın-erkek eşitlik komisyonu kurulmasıdır. Söz konusu komisyon, diğer komisyonlara benzer şekilde çalışacak ve TBMM’ye sunulan yasa tasarılarını kadın-erkek eşitliği açısından değerlendirecektir.”
