Beslenme hakkının, 1948’de BM tarafından kabul edilen İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi’nde resmen tanındığını belirten Diouf, bu hakkın, yardımseverlik fikrinin hukuk kavramına yeniden yönlendirilmesine bağlı olduğunu söyledi.
Diouf, “Her insana eşit ve düzenli gıda sağlanması güvencesi sadece bir ahlaki zorunluluk ve büyük ekonomik kazanca dönüşebilecek bir yatırım değil, aynı zamanda temel bir insan hakkının yerine getirilmesidir. Dünyanın bunu gerçeğe dönüştürebilecek olanakları mevcuttur” diye konuştu.
EN FAKİR 50 ÜLKE
Afganistan, Angola, Bangladeş, Benin, Butan, Burkina Faso, Burundi, Kamboçya, Cape Verde, Orta Afrika Cumhuriyeti, Çad, Comoros, Kongo Demokratik Cumhuriyeti, Cibuti, Ekvator Ginesi, Eritre, Etyopya, Gambia, Gine, Gine Bissau, Haiti, Kiribati, Laos, Lesotho, Liberia, Madagaskar, Malawi, Maldivler, Mali, Mauritania, Mozambik, Myanmar, Nepal, Nijer, Ruanda, Samoa, Sao Tome ve Principe Demokratik Cumhuriyeti, Senegal, Sierra Leone, Solomon Adaları, Somali, Sudan, Doğu Timor, Togo, Tuvalu, Uganda, Tanzanya, Vanuatu, Yemen, Zambia.
Bir yanda açlık, bir yanda obezite
